15 Kwi

Konwencja AETR. Co to takiego?

logistyka

Transport samochodowy jest jednym z najważniejszych ogniw wszystkich łańcuchów dostaw realizowanych w krajach europejskich. Mimo korzystania ze szlaków morskich czy kolejowych większość dostaw między poszczególnymi centrami logistycznymi, przedsiębiorstwami oraz obiektami handlowymi jest wykonywana przy pomocy przewozów drogowych.

Ponieważ ruch pojazdów, jego natężenie i warunki, w jakich się odbywa mają wielkie znaczenie dla bezpieczeństwa pieszych, kierujących oraz pasażerów większość kwestii z nim związanych jest ściśle uregulowana stosownymi przepisami na poziomie ogólnoeuropejskim i krajowym. Dotyczą one nie tylko zasad według, których muszą się poruszać wszystkie typy pojazdów, ale również zagadnień związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy kierowców, dotykając szerokiego zakresu spraw od przewozu substancji niebezpiecznych aż po normy czasu pracy kierowców. Rozliczenie czasu pracy kierowców jest jednym z tych obszarów, którym prawodawcy poświęcili szczególnie dużo uwagi. Zobaczmy, jakie akty prawne regulują tę materie i jakie są ich postanowienia.

Przepisy dotyczące czasu pracy kierowców prowadzących pojazdy o DMC większej niż 3,5 tony

Jedną z najważniejszych regulacji międzynarodowych zajmujących się czasem pracy kierowców oraz innymi zasadami, według których praca ta może być wykonywana jest konwencja AETR (Accord européen relatif au travail des équipages des véhicules effectuant des transports internationaux par route). Została ona zawarta 1 lipca 1970 r. i obowiązywała pierwotnie w przewozie na terenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz państw, które ratyfikowały dokument. Dziś ma znaczenie w przewozach, które są prowadzone częściowo poza granicami Unii Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz sygnatariuszy umowy, do których należą m.in. Austria, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Francja, Grecja, Holandia, Hiszpania, Irlandia, Luksemburg, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Polska, Rosja, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Włochy oraz Wielka Brytania.

W przypadku transportu, który odbywa się wewnątrz Unii Europejskiej lub na terenie państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarii zastosowanie mają przepisy Rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego.

Na gruncie prawa polskiego przepisy dotyczące tych zagadnień zostały ujęte w Ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 oraz z 2013 r. poz. 567). Postanowienia ustawy mają zastosowanie dla kierowców pracujących na etatach, przedsiębiorców, którzy sami wykonują działalność przewozową, a także osób, które nie są zatrudnione, lecz wykonują przewozy drogowe na rzecz konkretnego przedsiębiorcy.

Czego dotyczą przepisy konwencji AETR?

Wśród wielu konwencji międzynarodowych zajmujących się różnymi aspektami związanymi z transportem samochodowym, zarówno ogólnymi, m.in. TIR, zajmującą się uregulowaniem zasad międzynarodowego przewozu ładunków pojazdami ciężarowymi w transporcie międzynarodowym, jak i szczegółowymi, np. dotyczącą dokumentów przewozowych CMR czy transportu substancji niebezpiecznych ADR, przepisy AETR są najszersze, ponieważ dotyczą niemal wszystkich kierowców aut ciężarowych i autokarów, niezależnie od typu przemieszczanych towarów oraz długości trasy.

Postanowienia AETR określają minimalny wiek kierowców, którzy mogą prowadzić poszczególne typy pojazdów, a jednocześnie wskazują na to, jakie uprawnienia są do tego potrzebne. W myśl Konwencji będzie to 18 lat dla aut z przyczepami i naczepami o DMC do 7,5 tony, oraz 21 lat dla innych pojazdów, w tym służących do przewozów pasażerskich. AETR wskazuje również na konieczność zamontowania i używania tachografu, a ponadto na obowiązkowy nadzór nad przewozami przez firmę transportową. W przepisach jest też wzmianka o zakazie dodatkowego nagradzania kierowcy za masę lub ilość transportowanych towarów, a także za skrócenie czasu przejazdu lub przebytą odległość.

W przepisach konwencji AETR znajdują się również bardzo precyzyjne uregulowania dotyczące dopuszczalnego czasu pracy kierowcy, obowiązkowych przerw w jeździe oraz ustalonego czasu odpoczynku. Przepisy konwencji są w najważniejszych punktach spójne zarówno z zapisami unijnymi, jak i uregulowaniami polskiej ustawy o czasie pracy kierowców, choć niektóre z postanowień są w nich bardziej rozbudowane i precyzyjne.

Jak wygląda wymiar czasu pracy kierowcy zgodnie z obowiązującymi przepisami?

Czas pracy kierowcy jest, w przeciwieństwie do innych zawodów rozliczany w kilku różnych okresach. W myśl przepisów są to pojedyncze dni, a także tygodnie. W ramach odcinków dziennych kierowca może pracować co najwyżej przez 9 godzin w ciągu dnia. Okres ten musi być jednak podzielony na części. Po 4,5 godziny jazdy kierowca musi odpocząć przez przynajmniej 45 minut, choć może się to odbyć w dwóch częściach po 15 oraz 30 minut, o ile odpoczynek półgodzinny nastąpi po końcu owych 4,5 godziny. W ciągu tygodnia czas pracy może być dwukrotnie wydłużony do 10 godzin w ciągu dnia.

Jeśli chodzi o maksymalny czas pracy rozliczany tygodniowo, to nie może on przekroczyć 56 godzin. Ważne są tu jednak również okresy dwutygodniowe, ponieważ w dwóch następujących po sobie tygodniach łączny czas pracy nie może być większy niż 90 godzin.

Poza samym czasem pracy przepisy regulują również minimalne okresy odpoczynków. Kierowca musi odpoczywać przez 11 godzin dziennie, choć czas ten można podzielić na okresy wynoszące 3 i 9 godzin. W każdym tygodniu niezbędny jest też odpoczynek przez 24 godziny, po każdym z 6 możliwych dobowych okresów roboczych.

Dane na temat czasu pracy kierowcy są rejestrowane przez tachograf. Prowadzący pojazd jest zobowiązany do wprowadzania do urządzenia kolejnych wykonywanych czynności, np. rozpoczęcia jazdy czy odpoczynku. Dane stanowiące bazę zarówno do kontroli przestrzegania przepisów, jak i do rozliczania czasu pracy są zapisywane na karcie kierowcy, która jest przypisana do konkretnej osoby. Zgromadzone informacje są na niej przechowywane przez 28 dni, a następnie nadpisywane.

Wyliczamy wyrównanie płacy minimalnej za pracę na terenie innych państw UE

spedycja

Posiadamy własnego przedstawiciela na terenie Francji, MiLoG, Loi Macron, czas pracy na terenie Austrii, pomoc w zgłoszeniu kierowcy, pomoc w przygotowaniu dokumentacji.